Wolny kawalek Kuby w Tampie
W Ybor City, w Tampie znajduje sie niewielki skrawek ziemi, nazywany Parkiem Przyjaciól Jose Marti (El Parque Amigos de Jose Marti), kubanskiego poety i rewolucjonity, który przez wiele lat walczyl - nie tylko piórem - o wolnosc Kuby, bedacej jeszcze pod koniec XIX kolonia hiszpanska. Dzis jest to jedyny wolny kawalek ziemi kubanskiej, aczkolwiek znajdujacy sie poza granica. Tu stal budnek Pauliny i Rubio Pedroso, gdzie pod koniec XIX w. po nieudanym zamachu na jego zycie, ukrywal sie Jose Marti.
W pazdzierniku 1956 stary budynek rodziny Pedroso, zostal zrównany z ziemia przez burmistrza Tampy Nicka Nuccio.
Cala dzialka z zabudowaniem zostala darowana Kubie, by kraj ten mógl przeksztalcic budynek w muzeum Jose Marti. Po demontazu przez burmistrza, ziemia nadal pozostala wlasnoscia Kuby, a miejsce to nazwano parkiem Przyjaciól Jose Marti. Park znajduje sie na rogu 8-ej Alei i 13-ej Ulicy. W parku znajduje sie bialy pomnik poety z wyciagnieta reka, jakby z zapraszajacym gestem.
U Pauliny Pedroso zbierali sie patrioci kubanscy, aby na chwile ujrzec postac "Aniola Wolnosci", jak ochrzczono poete.
Jose Marti organizowal wiece, zbieral fundusze na rewolucje i walke z Hiszpanami. Przybyl do Tampy w 1891 r., zmobi-lizowal robotników w kubanskich fabrykach cygar w Ybor City do oddawania 10% swoich zarobków na finansowanie walki.
Martķ urodzil sie w Hawanie, gdy Kuba byla hisz-panska kolonia. Byl jedynym synem Mariana Martķego i Leonory Pérez Cabrera, mial siedem mlodszych sióstr. Jego rodzina udala sie do Hiszpanii, gdy mial 4 lata.
Wrócili na Kube dwa lata pózniej, a mlody José rozpoczal nauke w lokalnej szkole publicznej. W 1867 roku wstapil do Profesjonalnej Szkoly Malarstwa i Rzezby w Hawanie, gdzie uczyl sie rysunku. Juz wtedy pisal poematy, utwory literackie i reportaze do gazet.
W 1869, w wieku 16 lat, po raz pierwszy opublikowal swoje przemyslenia polityczne w gazecie El Diablo Cojuelo, która doczekala sie tylko jednego wydania. W tym samym roku wydal jeszcze patriotyczny dramat wierszem Abdala w periodyku La Patria Libre, a takze sonet 10 de octubre, który ukazal sie w gazetce szkolnej.
W marcu tego samego roku szkola Martķego zostala zamknieta przez wladze, a on sam zaczal myslec o wyzwoleniu Kuby oraz zniesieniu niewolnictwa na wyspie. W pazdzierniku zostal aresztowany pod zarzutem zdrady wobec hiszpanskiego rzadu, cztery miesiace pózniej skazano go na szesc miesiecy pozbawienia wolnosci (przyznal sie do winy).
Jego matka wysylala do rzadu listy, a ojciec konsultowal sie ze znajomym prawnikiem, aby wyciagnac syna z wiezienia - starania te okazaly sie nieskutecznie. W wiezieniu Martķ pod-upadl na zdrowiu m.in. z powodu ran wywo-lanych przez lancuchy, którymi krepowano jego nogi. W zwiazku ze zlym stanem zdrowia przeniesiono go w inna czesc Kuby, Isla de Pinos, a krótko po tym zadecydowano o repatriacji Martķego do Hiszpanii. Pisal tam artykuly krytykujace hiszpanska okupacje Kuby, a takze studiowal prawo.
W Hiszpanii ukonczyl studia, zdobywajac licencjat nauk humanistycznych i dyplom specjalisty od prawa cywilnego. Nastepnie udal sie do Francji, na Kube wrócil w 1877 roku, pod falszywym nazwiskiem.
Po klopotach zwiazanych ze znalezieniem pracy, ostatecznie przyjal posade wykla-dowcy historii i literatury w miescie Gwatemala.
W 1880 roku Martķ przeprowadzil sie do Nowego Jorku w Stanach Zjednoczonych Ameryki, gdzie pelnil funkcje urugwajskiego, paragwajskiego i argentynskiego konsula. Mobilizowal kubanskich uchodzców, szczególnie w Tampa i Key West, do rewolucji i walki o niepodleglosc i uniezaleznienia od Hiszpanii oraz Stanów Zjednoczonych.
W 1884 Martķ opuscil Stany i wyruszyl na Kube, gdzie mial walczyc w imie rewolucji - zatrzymano go jednak na Florydzie. Rok pózniej, 25 marca José Marti opublikowal dokument Manifesto of Montecristi, oglaszajacy niepodleglosc Kuby, koniec nierównego traktowania przez prawo z powodów rasowych, przyjazn z Hiszpanami, którzy nie sprzeciwiali sie niepodleglosci i wojne z tymi, którzy stali na drodze do niej.
11 kwietnia 1895 roku Martķ wyladowal na Kubie i wraz z grupa towarzyszy dolaczyl do rebeliantów generala Mįximo Gómez y Bįeza. José Martķ zginal w bitwie z hiszpanskimi oddzialami w Dos Rios 19 maja 1895 roku. Zostal pochowany na Cementerio Santa Efigenia w Santiago de Cuba.
José Martķ byl przeciwny ingerencji wojsk amerykanskich w sprawy kubanskie.
Jeden z jego poematów ze zbioru Versos Sencillos zostal wykorzystany jako tekst piosenki Guantanamera, która stala sie najpopularniejsza patriotyczna piosenka na Kubie.
Nie bez powodu radio nadajace audycje z Miami dla sluchaczy na Kubie nosi imie oredownika wolnosci i niepodleglosci Kuby - Jose Marti.
